zondag 17 september 2017

herstel van het dashboard

Het blijft verschrikkelijk butweer en van gridstralen komt niks.  Afgelopen dinsdag heeft de zuidwesterstorm aardig huisgehouden in mijn tuin. Niet alleen mijn nog volledig in blad staande druif is vernield maar ook de Jeep is helemaal zeiknat gewaaid. Het dekzeil heeft helemaal niets geholpen. Maar ja, windkracht 9 a 10 aan de kust. In ieder geval is mijn mooie glad gestraalde body helemaal bruin.
Ik begin eigenlijk nogal ongeduldig te worden. Die body moet naar de lasser zodat ik hem daarna kan behandelen tegen roest en hem op kan slaan in de loods. Maar voordat ie naar de lasser kan moet ik nog een paar dingen doen. Vandaag heb ik geprobeerd de enorme deuk in het dashboard te herstellen.

Het enige wat ik mij kan bedenken is dat tijdens de aanrijding waarbij de hele voorkant is vernield, de bestuurder met zijn borst op het stuur is geslagen en dat daardoor de stuurstang omhoog en naar voren is geklapt waardoor het dashboard ter hoogte van de stuurstang is ingedeukt. Dat moet echt een paar gebroken ribben hebben gekost. Net goed, met je maar voorzichtig zijn met zo'n oud beestje. (geintje)

Op internet heb ik me verdiept in metaalbehandeling en ik begin met het deel voor deel verhitten van de delen die ik wil herstellen, Als ze heet zijn breng ik ze onder spanning met een oude potkrik en een stuk hout. Met een hamer kan ik dan de deuken herstellen. Daarna laat ik het herstelde deel afkoelen.

Aan het einde van de middag heb ik het dashboard recht. Als ik er een lat langs houd scheelt de indeuking minder dan 1 mm. Ik ben wel tevreden maar ben benieuwd wat de lasser er van denkt.




 

zondag 10 september 2017

Carrosserie deel 3

Op donderdag breng ik de eerste spullen, radiator en grill, naar F. de lasser. Ik bespreek met hem het werk aan de carrosserie op basis van foto's die ik heb gemaakt. Zijn oordeel is dat mijn Jeep een simpel klusje is. Dan vertelt hij dat hij 3 jaar geleden ondanks zijn pensioen gevraagd is om vliegtuigen en de V1 en V2 in het legermuseum in Soesterberg te restaurereren zodat ze konden worden opgehangen. Hij laat als bewijs een heleboel foto's zien inclusief het hele binnenwerk van de V2 waarvan er nog maar 2 op de hele wereld zijn. Hij vertelde ook vol bewondering naar het binnenwerk van die raket te hebben gekeken omdat men met dat soort las- en metaalwerk zelfs tegenwoordig heel veel moeite heeft.
Ik heb er dus wel vertrouwen in dat mijn Slatje weer mooi wordt. Ik wijs F nog wat dingen aan op een spatbord maar hij wijst als antwoord nog veel meer kleine scheurtjes, zwakke plekjes en deukjes aan.
Hij gaat er mee aan het werk maar zegt tussen neus en lippen door ook dat hij eind September,  begin Oktober, met de carrosserie aan de gang wil.
Dat betekent dat ik een tandje bij moet zetten.

Zaterdag ga ik naar Staman in Nijverdal om de verstevigingsprofielen voor de onderzijde en de spatborden te kopen. Ik ben daar nog nooit geweest en loop kwijlend door de enorme opslagplaats vol voertuigonderdelen. Rondom het gebouw een giga hoeveelheid ongerestaureerde legervoertuigen en tanks uit WO2 en daarna. Geweldig! Joop vertelt ondertussen alles over de verschillende soorten Jeeps en onderdelen. Helaas geeft hij mij profielen mee voor de ACM2 body maar die ruil ik wel om als ik er weer kom.
Hij vertelt trouwens hetzelfde als mijn lasser over de profielen en raadt aan om er geen Amerikaans Grenen in te doen. Dat heeft geen enkele meerwaarde voor de sterkte van de carrosserie en was enkel bedoeld om te voorkomen dat het verstevigingsprofiel zou beschadigen en daardoor verzwakken wanneer de Jeep op een rotsblok of tankwrak zou stoten. Ik acht die kans in Friesland klein dus ik zal tzt hun advies opvolgen en de profielen vol spuiten met vet of tectiel.

Zondag is het mooi weer en ga ik met de binnenkant bezig. Aan het einde van de dag ben ik op 3/4. Volgende week nog 1 droge dag en de carrosserie kan naar F.

                                                                          van dit

                                                                          naar dit



Enkel de bodemplaat, een paar stukjes binnenkant en de gereedschapruimtes nog. En......de luikjes van de gereedschapruimtes zijn ook al klaar. Die heb ik in 10 minuten aan beide zijden kaal. Ik weet nog dat ik daar tijdens de restauratie van de Nekaf een halve middag over deed met schuurpapier en afbijt. De straalketel begint zijn vruchten af te werken,


woensdag 6 september 2017

Verder met het chassis

Als het slecht weer is ga ik in de garage verder met de uitbouw van de motor, aandrijving en pedalen. In 1 avond sleutelen heb ik alle pedalen er af. En met hulp van de Youtube filmpjes van Kaiser-Willys heb ik in 2 uurtjes de aandrijfassen verwijderd.
De motor en de bak kunnen er nu uit.







Zware frontschade, een Bubba voorzijde met houtje touwtje accuplateau.


Op een zonnige zondag komt C. op bezoek. Ik ken hem enkel via de mail maar hij is een absolute autoriteit op het gebied van Slat grills. Ik ben blij dat hij langskomt want ik wil heel graag een oordeel over mijn Slatje. Hij verbaast zich over de gave staat van carrosserie en chassis. Belangrijk is ook dat hij geen na-oorlogse onderdelen kan vinden. Sterker nog, mijn Jeep zit vol Slat details.
Het slechte nieuws is wel dat ik mijn netjes in de menie gezette motorkap weer voor een deel kaal moet maken. De verstevigingsbalk aan de binnenzijde is absoluut niet origineel. Die moet er af. Daar baal ik van maar ik ga het wel doen want anders krijg ik tzt spijt.

Carrosserie deel 2

De paardendeken is een leuk intermezzo maar ik zal toch weer bezig moeten met het vieze zware werk als ik de hele boel schoon gestraald wil hebben voor de lasser terug is van vakantie. Ik moet buiten onder de overkapping in de tuin gridstralen en dat lukt alleen goed als het droog weer is. Het gaat met horten en stoten. De ene dag doet de straler het prima en de volgende dag heb ik de ene verstopping na de andere losvliegende slang. Als er weer een onderdeel stuk gaat stap ik in de auto en ga bij de leverancier langs. Alle kapotte onderdelen vallen onder garantie en hij geeft mij de tip om met minder Bar te werken. Vanaf dat moment gaat het beter maar het blijft een moeizaam proces. Vooral de onderzijde zit vol tectiel en vet en dat moet ik met de brander verwijderen.
Op en gegeven moment ruik ik, een paar minuten nadat ik klaar ben, een rokerige brandlucht. Blijkt dat het oude Amerikaanse grenen in een steunbalk vlam heeft gevat :-)

Uiteindelijk heb ik de onderzijde klaar.

En zoals ik al eerder zei, de roest valt me heel erg mee. De grootste rotte plekken zitten voor de stoelen en in de zijkanten.



De onderzijde is vanwege de vele olie de grootste klus. De zijkanten vallen erg mee. De dikke plakken plamuur vallen er na behandeling met de brander in grote stukken af. Daaronder puntgaaf blank metaal.



                                             originele groene verf op gaaf metaal


                                            replicadeel.



Ik wil zo weinig mogelijk replicadelen gebruiken maar voor beide zijkanten is het nodig. Die zijn gewoon te slecht. Net als de bak waar de benzinetank tzt in komt. Dat kan niet anders.


Ook de achterzijde blijkt wonderbaarlijk goed. Het Willys logo is als nieuw. Enige wat me zorgen baart zijn de vele gaten die in de achterzijde geboord zijn. Leuk is de fieldmodification waar ooit het contact van de stekker van de aanhangwagen is aangebracht.


Ik ben dus rondom klaar. Nu enkel de binnenzijde nog. Ik heb al wat testjes gedaan en de zwarte verf aan de binnenzijde vliegt er met gemak af. Het einde is in zicht. Ik maak me wel zorgen om de enorme deuk in het dashboard. De Jeep heeft ooit een enorme aanrijding gehad. Het kan niet anders dan dat de bestuurder daarbij aardig gewond is geraakt.


                                             Laatste loodjes.

zondag 9 juli 2017

Slat air deflectors and horsehair

Oftewel, paardenhaar.
Ik ben de gelukkige bezitter van een originele motorkap en 1 (linker) air deflector. Die heb ik beide gerestaureerd en zijn klaar om voorzien te worden van vilt. Dat heb ik in Nispen besteld maar ik ben er totaal niet tevreden mee omdat ik oa op G503 heb gelezen dat het echte spul geen vilt was maar paardenhaar.
In een bericht van 2008 vertelt iemand op G503 dat hij een Slat heeft waar dat materiaal nog op zit. Hij vertelt dat het absoluut geen vilt is maar puur paardenhaar op "some fibre" ondergrond. Dat verhaal wordt door andere leden bevestigd. Het moet "horsehair" zijn maar ook op G503 vragen ze zich af hoe je daar anno 2008 nog aan komt. Iemand geeft als tip een oude paardendeken te gebruiken.

Tja, ik ben van mening dat air-deflectors en het spul wat daar op gemonteerd zit om valse lucht en vuil buiten te houden, een erg belangrijk want beeldbepalend onderdeel van een Slat zijn. Per slot van rekening is het allergrootste verschil met de "gewone" Willys MB die grill. Dat is een blikvanger van jewelste. Ik ga dus absoluut geen vilt of oude dekens gebruiken.
Ik besluit een avondje te Googlen en kom uiteindelijk op de website van een fabrikant van dure matrassen. Deze fabriek geeft aan dat zij paardenhaar gebruiken voor hun matrassen. Tot mijn grote verrassing zit die fabriek in: ......Nederland.
Met wat moeite achterhaal ik een telefoonnummer en krijg een lief meisje aan de telefoon die er niets van snapt. "Om mijn matras te laten repareren moet ik bij de dealer zijn en niet bij de fabriek."

Als ik nogmaals uitleg waar het voor is gaat ze navraag doen op kantoor. Ze blijft lang weg maar als ze weer aan de telefoon komt geeft ze mij naam, adres en telefoonnummer van hun leverancier van paardenhaar. Ook dat bedrijf zit in Nederland!!!

Ik bel hen onmiddellijk en krijg een aardige verkoper aan de lijn. Hij kan mij eigenlijk niet helpen omdat ze niet aan particulieren verkopen. Mijn verzoek is echter zo uniek dat ze een uitzondering maken.
Ik reis af naar de fabriek (waarmee ik heb afgesproken dat ik hun naam niet zal noemen) waar een deken van 2x2 meter voor me klaar ligt!

Het is 100% zuiver paardenhaar gestikt op jute. Volgens de verkoper wordt het al sinds 1932 gemaakt dus zou het heel goed kunnen dat dit het juiste spul is.
Thuis maak ik foto's en stuur die naar mijn 2 "adviseurs" C en W. Die reageren beide enthousiast. C. stuurt me zelfs een foto van de motorkap van zijn Slat waar resten is zitten die sprekend lijken op het spul dat ik gekocht heb.


Hier boven een foto van de binnenzijde motorkap van C. met resten van het echte paarden haar.
Hier onder 3 foto's van het spul dat ik gekocht heb. Onderzijde van jute, bovenzijde en een foto van de zijkant.





C.en W. krijgen beide een strook als dank voor hun adviezen tot dusver, een deel gebruik ik zelf en de rest gaat voor kostprijs naar andere Slat liefhebbers wanneer die er om vragen. Met dank aan de fabriek!!!

carrosserie deel 1

Goed nieuws! F, de lasser, belt. Hij heeft na de vakantie weer tijd om zijn belofte na te komen. Hij gaat echter de komende 2 maanden met de boot weg maar we maken een afspraak voor 7 september. Dan breng ik alle losse te lassen delen en maken we plannen voor de carrosserie. Hij vertelt dat hij een vriend heeft, ook een lasser, die zelf ook een Jeep heeft. Dat is erg goed nieuws want die kan mooi helpen. Het geeft mij energie om met de vieze klussen door te gaan.
Zoals ik al zei: de garage staat bomvol.

Maar ik weet nu dat de planning die ik in mijn hoofd had nog steeds staat! Ik hoop dat ik alle blikdelen eind oktober naar de lasser heb. Als dat klaar is sla ik alles op in de loods van B. Dan hoop ik ook zo ver te zijn dat het chassis naar de restaurateur kan. Als dat allemaal lukt (en waarom niet?) hoop ik dat ik na oud en nieuw kan beginnen met de opbouw van mijn Slatje.

Maar zover is het nog niet. Eerst nog een heleboel vies werk. De bak zit helemaal vol met plamuur en de onderzijde is een vieze vette kliederboel.


Ik lees ergens op KTR dat iemand goede ervaring had met een gewone hogedrukreiniger en ach, baat het niet dan schaadt het niet.
Het werkt perfect! Ik ben in een uur klaar. Grote plakkaten verf en oude tectyl laten los en daarmee ook al het vet en vuil.
En eigenlijk is de bak helemaal niet in zo'n slechte staat. Ik heb ze veel en veel slechter gezien. De steunbalken zijn door en door rot maar die kan ik in replica kopen bij Staman. In de originele balken zitten nog de bijna fossiele Amerikaans grenen steunlatten. Die ga ik vervangen door kunststof of door volledig geïmpregneerd hout want ik las (ook weer op KTR) een verhaal van een lid die zijn Willys in 1982 heeft gerestaureerd en nu weer bezig moet omdat het hout weer rot is en het vocht in het hout het metaal heeft aangetast. En aangezien ik mijn Slatje tot in lengte van jaren wil bezitten wil ik voorkomen dat ik over 20 jaar ook weer moet.



De enige echt slechte plekken in de bodemplaat zitten op de plekken waar bijrijder en bestuurder hun voeten hebben. Dat is ooit gerepareerd met plastic! Maar aangezien ook de benzinetankhouderbak (mooi Scrabblewoord) vervangen moet worden kan dat in 1 keer. Die houder heb ik al. Die heb ik in april gekocht op de KTR beurs bij Staman. Uiteraard een hoekige.














Enige jammere is dat de verschillende eigenaren in de loop der jaren tientallen gaten hebben geboord voor schroeven en bouten, De bak ziet er in tegenlicht uit alsof iemand er met een mitrailleur op heeft staan schieten.  

                                                Dat wordt nog een klus voor de lasser.

Maar goed, de bak en mijn overkapping kunnen drogen. Volgende week nieuw grid halen en dan weer stralen.





zondag 25 juni 2017

Afbreken en opbouwen,

Ik heb zoveel andere dingen te doen dat ik de Jeep een beetje verwaarloos. Dat moet anders dus zet ik een tandje bij.
Het gaat niet echt van een leien dakje. Ik heb weer eens een probleem met de georganiseerde hulp. AJ was ik al kwijt voor ik begon maar na zijn overlijden had ik vrienden van hem, grote vakmannen op hun gebied, bereid gevonden mij met raad en daad bij te staan. De eerste, expert autotechniek, viel een paar maanden geleden al af met een ernstige hernia en nu valt voorlopig of permanent ook de lasser af. Die heeft problemen in de familie en de vraag is of hij mij ooit zal helpen.

Ik laat me niet uit het veld slaan maar de planning die ik in mijn hoofd had loopt gevaar. Ik had er namelijk op gerekend eerst de bodydelen blank te maken en die vervolgens na het lassen, voorzien van coating, in de loods van mijn zwager te stallen zodat ik volop ruimte zou krijgen voor het frame en de motor. Mijn garage staat inmiddels bomvol en ik heb ontdekt dat ik blank gestraalde delen niet al te lang onbehandeld kan laten liggen. Ik moet dus op zoek naar een lasser.

In de tussentijd ga ik uiteraard wel verder, voorzichtig manoeuvrerend rondom de losse onderdelen.  
Als het droog weer is werk ik buiten onder de overkapping van mijn tuinhuis. Bij regen verkas ik naar de garage en ga verder met de sloop van motor en frame.

Op een avond is het slecht weer en clean ik de versnellingsbak, Weer een verrassing. De bak is een allegaartje van Willys en Ford onderdelen. Dat wordt straks leuk bij de nieuwe verflaag: grijze kop, groen blok, grijze versnellingsbak, groene tussenbak.
                                                           inweken met ontvetter.

                                                         schoon!!!
                                                    Nummers: altijd belangrijk
                                                               GPW dus Ford
Ik heb de smaak te pakken dus demonteer ook nog de startmotor. Die moet ik een keer aan een expert laten zien want ik heb geen idee hoe erg de tandwielen versleten zijn.
Maar ja, waarschijnlijk maakt het niet uit omdat ik tzt toch alles moet vervangen voor 6 Volt.

Een zeer langdurige klus is de demontage van de stroomverdeler. Die zit werkelijk muur- en muur vast. Ik stel wat vragen op KTR maar ook die tips helpen niet. Uiteindelijk moet ik hem er met veel WD40, een hamer en een beitel af slaan. Dat moet heel voorzichtig want een beschadiging in het blok zou een ramp zijn. Gelukkig is ie er na vele uren wd40 en tikken met de hamer af. Als het zover is zit ik helemaal onder het zweet, De verdeler is stuk maar ik moet toch een 6V nieuwe. Belangrijker is dat het blok onbeschadigd is.

Een andere frustratie komt met de demontage van de waterpomp. Die krijg ik er gemakkelijk af en ik besluit om eindelijk een technisch klusje te doen namelijk revisie van het geheel. Volgens de TM moet dat niet moeilijk zijn. Dus wel. Na een uur prutsen op het roestige ding kijk ik op G503 en kom er achter dat je daarvoor heel erg specialistisch gereedschap nodig hebt waaronder een pers van 3 ton. Op KTR geven de meeste leden aan dat een nieuwe pomp de beste en goedkoopste oplossing is. En omdat de pomp toch niet origineel Slat is, besluit ik een nieuwe te bestellen.




Dan wordt het goed weer. Tijd om met de body verder te gaan. De spatborden zijn schoon. Nu is de motorkap aan de beurt. Op de kap een enorme hoeveelheid bladerende plamuur, aan de binnenzijde vuil, loszittende verf en roest.

                                              Bubba heeft de naad helemaal dicht gesmeerd.


Gelukkig werkt mijn zandstraler inmiddels goed. Hier een daar een Chinese slangklem vervangen en gaan....

                                         Binnenzijde tijdens een pauze waarin de compressor afkoelt.

De strip die met nieten aan de bevestigingsstrip van het vilt zit. Met hier en daar wat oude viltresten.

Die nieten verwijder ik heel voorzichtig om de strip niet te beschadigen. In Nispen bestel ik nieuw vilt en op de KTR site vraag ik om advies met het aanbrengen van nieuwe nieten.

Als de kap aan de binnenzijde na een uur stralen helemaal schoon is valt me op hoe puntgaaf het geheel is. Reparatie is nergens nodig dus breng ik onmiddellijk na het stralen een laag zinkspray aan en daarna een laag anti roest in de juiste kleur. Eindelijk ben ik actief aan het opbouwen.



Komende week doe ik de buitenzijde van de kap op dezelfde wijze. Daarna ga ik echt restaureren door nieuw vilt aan te brengen. Dit vind ik leuk en geeft energie om ook weer verder te gaan met het vieze demontagewerk. Dat wordt er namelijk niet makkelijker op. Ik ben begonnen met de pedalen en de hoofdremcilinder en daarvan breekt iedere splitpen af en is ieder bout boterzacht geworden van de roest.